Ο Γιάννης Πανταζόπουλος, της LIFO, βρέθηκε στο ειδικό καταφύγιο για πρώην αιχμάλωτες αρκούδες στο ορεινό χωριό της Φλώρινας, το Νυμφαίο και μίλησε με τους υπεύθυνους του “Αρκτούρου” για το δύσκολο έργο της προστασίας αυτού του υπέροχου ζώου. “Ένα απόγευμα στον Αρκτούρο”.
Σε άρθρο του στη Wall Street Journal (iefimerida) ο Απόστολος Δοξιάδης εξηγεί γιατί δεν πρέπει η Ελλάδα να εκδώσει τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς που έφτασαν στη χώρα μας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα: “Νιώθω ιδιαίτερα περήφανος που η δημοκρατία γεννήθηκε στην πόλη μου, την Αθήνα. Όμως το αγαπημένο μου πρόσωπο από την αρχαιότητα είναι μια Θηβαία, δηλαδή η Αντιγόνη, δηλαδή μια γυναίκα που πλήρωσε με τη ζωή της την υπεράσπιση του Δικαίου. Ευτυχώς, οι τίμιοι έλληνες δικαστές-αντίθετα από κάποιους σημερινούς Τούρκους συναδέλφους τους-δε χρειάζεται να φτάσουν στα άκρα που έφτασε η Αντιγόνη για το δίκιο. Αλλά χρειάζονται ηθική στήριξη, ώστε να μπορέσουν να κωφεύσουν στις απειλητικές φωνές της εξουσίας, και να ακούσουν τη συνείδησή τους”.
Οι αναλύσεις για το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών του Νοεμβρίου θ’αργήσουν να τελειώσουν. Μάλιστα ενόψει της ορκομωσίας του Ντόναλντ Τραμπ έχουν κατακλύσει τα ΜΜΕ. Βρήκαμε ενδιαφέρουσα τη συγκεκριμένη γιατί προσπαθεί ν’απαντήσει στο ερώτημα γιατί οι αγροτικοί πληθυσμοί στις ΗΠΑ ψήφισαν υπέρ του Τραμπ. “Υπάρχει μια τάση που τείνει να γίνει κίνημα στον αγροτικό πληθυσμό και που συγκινεί και αρκετούς νέους – όχι μόνο τα γνωστά συντηρητικά ΜΜΕ – που επιδιώκει την δημιουργία μιας κουλτούρας σύγχρονου συντηρητισμού καθώς βλέπει τους προοδευτικούς ως γκρινιάρηδες, παραπλανημένους, κακά πληροφορημενους, ακόμα και επικίνδυνους”, γράφει για τους New York Times o Robert Leonard. “Why rural America voted for Trump”.
Μεγάλος αρχαιολόγος και λαμπερή προσωπικότητα ο πρώην Διευθυντής του Εθνικού και Αρχαιολογικού Μουσείου Νίκος Καλτσάς ξεδιπλώνει διάνοια και χαρακτήρα στη συνέντευξή του στην Κατερίνα Ανέστη. “Δεν αρκεί να κοιτάζεις, πρέπει να μπορείς να διεισδύεις και να βλέπεις πιο βαθιά, πίσω από τα πράγματα. Η παρατήρηση είναι εξαιρετικής σημασίας για την αρχαιολογία. Τους χρωστώ ευγνωμοσύνη. Ήταν οι δάσκαλοι που με βοήθησαν να διαμορφώσω την προσωπικότητά μου ως αρχαιολόγου”. Νίκος Καλτσάς: “Από το Εθνικό Μουσείο απλώς έφυγα. Πρέπει να ξέρει κανείς πότε να φεύγει”.
Απεβίωσε ο συγγραφέας Χριστόφορος Μηλιώνης και ο Νίκος Δαββέτας στην Καθημερινή γράφει μια μικρή αλλά περιεκτική νεκρολογία. “Τον ανάθρεψαν, έλεγε συχνά, τα δυο ποτάμια της ιδιαίτερης πατρίδας του, ο Καλαμάς και ο Αχέροντας, και σε αυτά, ή ακριβέστερα στο ομώνυμο βιβλίο του, οφείλει το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος, με το οποίο τιμήθηκε το 1986. Ο ηπειρώτης πεζογράφος Χριστόφορος Μηλιώνης, που έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες φωνές της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς”. “Η στάκατη, βιωματική γραφή του Χριστόφορου Μηλιώνη”.
