Σε “enfant terrible” (“τρομερό παιδί”) των γερμανικών εκλογών εξελίσσεται ο Μαρτιν Σουλτς. Η υποψηφιότητα του για την καγγελαρία εκτίναξε τα ποσοστά του SPD πολύ κοντά σε εκείνα του CDU. Συμφωνα μάλιστα με προσφατη ερευνα, οι Σοσιαλδημοκράτες περάσαν μπροστά με μια μοναδα.
Οι δημοσκόποι, πάντως έχουν διχαστεί: άλλοι βλέπουν να τρίζει σοβαρά ο θρόνος της Mutte και άλλοι πιστεύουν οτι “το καινούργιο έχει γοητεία και δεν μπορεί να υπάρξει τόσο μεγάλη μετατόπιση ψήφου, έστω κι αν οι εκλογές απέχουν οκτώ μηνες. Η Άνγκελα Μέρκελ, ας μην ανησυχεί”.
Υπό την εκπληξη των δημοσκοπικών ευρηματων, τρείς δημοσιογράφοι του Spiegel ανέκριναν εφ’ολης της υλης τον Σουλτς . Η συνέντευξη (Spiegel.International) είναι ενδιαφέρουσα κυρίως για το ύφος της αντιπαράθεσης με την “Μεγάλη Αντίπαλο”.
Το υπέρ δεξιό/ευρωαπορριπτικό AfD είναι το αίνιγμα των αινιγμάτων ενόψει της φθινοπωρινής κάλπης. Ανέβαζει τα ποσοστά του σε ολη την γερμανική επικράτεια και σε ορισμένες περιοχές η απήχηση του είναι άκρως ανησυχητική για τα παλιά κόμματα. Οι διαδραστικοί χάρτες που φιλοξενεί η Berliner MorgenPost, με την μετακίνηση των ψηφοφόρων προς τα δεξιά μετά την επανένωση των Γερμανιών και εντεύθεν , ισως προαναγγέλλουν εναν εκλογικο θριάμβο της Λουθηρανής Frauke Petre.
Πάντως, εάν η οικονομία είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, για να παραφράσουμε την γνωστή ρήση, η Γερμανία οδεύει στις κάλπες του Σεπτεμβρίου με το μεγαλύτερο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών (The Economist) (€270δις – σχεδόν $300 δισ) και έχει υπερφαλαγγίσει τις επιδόσεις της Κίνας. Εχει δικιο, λοιπόν, ο Τράμπ όταν κατηγορει το Βερολινο για “χειραγώγηση” του ευρώ προς όφελος της ή υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τον αδρανή πλούτο της χώρας;
