Έχοντας λάβει απόψε τις ευλογίες του πάπα Φραγκίσκου, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ, μαζί με τους προέδρους των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, θα ανηφορίσουν αύριο το πρωί προς τον λόφο του Καπιτωλίου και, διασχίζοντας την ομώνυμη πλατεία ―σχεδιασμένη από τον Μιχαήλ Άγγελο―, θα μεταβούν στην αίθουσα όπου ακριβώς πριν από 60 χρόνια είχαν υπογραφεί οι Συνθήκες της Ρώμης, υπό συνθήκες σχεδόν μυθιστορηματικές. (Τα ΝΕΑ)
Το Διαμαντένιο Ιωβηλαίο βρίσκει την ΕΕ βυθισμένη σε κρίση, τη χειρότερη από την ίδρυσή της. Μια πολυκρίση, όπως ορθά χαρακτηρίστηκε, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως και σωστά, απειλεί με διάλυση το σπουδαιότερο ―στη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία― εγχείρημα συνεργασίας κρατών που τα χώριζαν ποταμοί αίματος. Αν όχι με διάλυση, πάντως με συρρίκνωση και μετάλλαξη σε κάτι διαφορετικό από εκείνο που οραματίστηκε ο ιδρυτικός πυρήνας (δείτε το βίντεο).
Τι θα λέει η Διακήρυξη της Ρώμης που θα εγκριθεί αύριο από την ευρω-σύναξη; (Popaganda) (εκτός απροόπτου, διότι Αθήνα και Βαρσοβία εγείρουν, για διαφορετικούς λόγους, ενστάσεις, προειδοποιώντας σε διαφορετικούς τόνους ότι ενδέχεται να μη συνυπογράψουν το κείμενο).
Σύμφωνα με τους πολιτικούς προϊσταμένους των συντακτών της, η Διακήρυξη θα θέτει τις βάσεις την ενότητα των 27 και την ενίσχυση της κοινής δράσης σε βασικούς τομείς πολιτικής, προς όφελος των πολιτών. Και μόνο η σύγκληση της Συνόδου Κορυφής σηματοδοτεί την επιθυμία των περισσοτέρων να έχει μέλλον η ΕΕ. Τι είδους μέλλον; Πέντε σενάρια περιγράφει η Λευκή Βίβλος Junker.
Φαίνεται πώς το πιθανότερο σενάριο είναι η “Ευρώπη όσων θέλουν και μπορούν”. Η ΕΕ των πολλών ταχυτήτων ―άλλοτε όρος-ταμπού, όπως και το exit― συμφωνήθηκε στην εαρινή σύναξη των 4, στις Βερσαλλίες.(Euro2Day) Η Ευρώπη μοιραία πρέπει να αλλάξει για να μη βουλιάξει ή άρχισε ήδη το ξήλωμά της;
Εκτιμήσεις για την τύχη της Ευρώπης γίνονται και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. (Stratford via Euro2Day)
Την 25η Μαρτίου 2017, την ώρα που οι ηγέτες κρατών και κυβερνήσεων θα εορτάσουν στην ιταλική πρωτεύουσα τις Συνθήκες της Ρώμης, που ίδρυσαν την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και την Euratom το 1957, 300 προσωπικότητες από όλη την Ευρώπη ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια μεγάλη πορεία ταυτόχρονα στη Ρώμη “υπέρ” της Ευρώπης. Από την Ελλάδα συμμετέχει “Το Δίκτυο για τη Μεταρρύθμιση”.
Σχεδόν ταυτόχρονα , σε άλλο σημεία της ιταλικής πρωτεύουσας οργανώνονται συλλαλητήρια “εναντίον” του ευρώ και της ΕΕ από τη ρατσιστική, ξενοφοβική και λαϊκιστική Δεξιά και ακροαριστερες κινήσεις.
Πώς πρέπει να είναι η Νέα Ευρώπη για να ξανακερδίσει τις καρδιές ιδίως των νεαρών, πολιτών της; Πώς θα γίνει η Ευρώπη ένα εγχείρημα με κέρδος για όλους; (Capital)
Ο Giles Meritt, στην εξαιρετική δεξαμενή σκέψης friendsofeurope.org, επισημαίνει ότι “ο αγώνας είναι δύσκολος γιατί οι σημερινοί ηγέτες, από άγνοια ή από απροθυμία αρνούνται να δουν το σαράκι που κατατρώει την ήπειρό μας: τη ραγδαία γήρανση του πληθυσμού της, με αποτέλεσμα την υστέρηση σε βασικούς τομείς δημιουργίας πλούτου, όπως η τεχνολογική καινοτομία και την παραγωγικότητα. Έως τα μέσα του 21ου αιώνα, οι Ευρωπαίοι θα είμαστε λίγο παραπάνω από 4% του παγκόσμιου πληθυσμού, που θα έχει φθάσει τα 11 δισεκατομμύρια. Το σημερινό εργατικό δυναμικό των 240 εκατομμυρίων ανθρώπων στην ΕΕ, με τις σημερινές τάσεις, θα έχει πέσει στα 207 εκατομμύρια. Ετήσια ανάπτυξη άνω του 1,3% θα είναι αδύνατη, όταν θα χρειάζεται να δουλεύουν δύο για τη σύνταξη ενός».
Αξίζει να διαβάσετε τη γλαφυρή περιγραφή του, “Πώς θα είναι η Ευρώπη το 2077” , δηλαδή 60 χρόνια μετά την 60ή επέτειο από τη Διακήρυξη της Ρώμης.
Ο Antonio Gramsci είχε μιλήσει για την απαισιοδοξία του πνεύματος και την αισιοδοξία της βούλησης. Οι ευρωηγέτες προσέρχονται στην Αιώνια Πόλη προβληματισμένοι και δύσθυμοι. Πόσοι εξ αυτών συμμερίζονται τον Kant “Ich kann, weil ich will, was ich muss” (Μπορώ, επειδή θέλω ό,τι χρειάζομαι); (M.X.)
