Με το λογοπαίγνιο sursaut ou sursis (άλμα στο κενό ή αναστολή εκτέλεσης της ποινής) υποδέχθηκαν την εκλογή Μακρόν (Το Βήμα) ακόμη και media που στήριξαν ευθέως τον 39χρονο νέο Πρόεδρο της Γαλλίας. Ο προβληματισμός τους συμπίπτει με το κεντρικό ερώτημα που θέτει η συντριπτική πλειονότητα των αναλυτών εντός και εκτός Ευρώπης, μετά τη μετεωρική εκτίναξη ενός “άγνωστου” στο Μέγαρο των Ηλυσίων. (Καθημερινή)
Το Δημοκρατικό Μέτωπο κατίσχυσε του Εθνικού Μετώπου, ιδίως στο Παρίσι, όπου το ποσοστό του Μακρόν έφτασε σε ορισμένα διαμερίσματα το 89%. Από 60 έως 80% ήταν τα ποσοστά σε όλες τις μεγάλες πόλεις. (Πίνακας αποτελεσμάτων)
Όμως, σχεδόν οι μισοί από όσους τον ψήφισαν τον επέλεξαν ως αντι-Λεπέν, που σημαίνει ότι έχουν χαμηλά τον δείκτη των προσδοκιών από τον Μακρόν. Αλλά, αν ο τελευταίος δεν κατορθώσει να λύσει ή να δρομολογήσει λύσεις στις ανισότητες και στους αποκλεισμούς που στρέφουν τους πολίτες σε ακραίους, μισαλλόδοξους δημαγωγούς, τροφοδοτούν τον λαϊκισμό και την απέχθεια προς την Ευρώπη και αίρουν την εμπιστοσύνη του κόσμου ενισχύοντας την αποχή, το λευκό και το άκυρο, τότε η υποστήριξη στο πρόσωπό του θα καταρρεύσει. Ο ίδιος και ό,τι συμβολίζει θα αποτελέσουν ιστορική παρένθεση. Η “ποινή” θα είναι η Λεπέν και ό,τι αυτή ενστερνίζεται. Υπάρχουν οι αισιόδοξοι, που λένε ότι ο Μακρόν μπορεί να τα καταφέρει, και οι εξαιρετικά επιφυλακτικοί, όταν μπαίνει στην εξίσωση ο παράγοντας Βερολίνο.
Ο τρίτες κάλπες θα “δείξουν”…
Μονάρχη-πρόεδρο αποκάλεσε τον Μακρόν ο Ζαν Λυκ Μελανσόν, ζητώντας να αναδειχθεί από τις βουλευτικές κάλπες του Ιουνίου μείζων αντιπολίτευση η Αριστερά και όχι το κόμμα της Λεπέν (το οποίο “τίμησε” ένας στους τρεις ψηφοφόρους του ― οι υπόλοιποι απείχαν ή έριξαν λευκό/άκυρο, στάση την οποία ―εμμέσως πλην σαφώς― τους είχε υποδείξει),
Πράγματι, ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας έχει “βασιλικές” αρμοδιότητες, βάσει του Συντάγματος αλλά δεν μπορεί να χαράξει και να υλοποιήσει μόνος του την οικονομική πολιτική της χώρας και όσες παρεμβάσεις συναρτώνται με αυτήν. “Ο νέος πρόεδρος έχει θέσει στόχους που δείχνουν, απραγματοποίητοι. Υποσχέθηκε να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες από το 56% του ΑΕΠ σε 52% την επόμενη τετραετία. Το προσπάθησαν όλοι οι πρόεδροι από το 1990 δίχως επιτυχία. Κανείς δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τα εμπόδια των πανίσχυρων συνδικάτων, των δημοσίων υπαλλήλων, των αγροτών. Κι αυτό ενώ δεν διαθέτει οργανωμένο κόμμα και θεωρείται αδύνατον να το φτιάξει σε έναν μήνα”, γράφει ο Βρετανός ιστορικός και πολιτικός σχολιαστής Τίμοθυ Γκάρτον Ας. (Guardian)
Όντως, ο ένοικος των Ηλυσίων, για να προεδρεύσει αδιατάρακτα χρειάζεται το κόμμα του από την ηγεσία του οποίου αποχωρεί και το μετονομάζει “Η Δημοκρατία μπροστά”, να έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία ή συμμαχίες. Οι λέξεις του νέου τίτλου -La Republique en marche- έφεραν στο στόμα πολλών τη λέξη cohabitation /συγκατοίκηση. (capital)
Ρεπουμπλικό κόμμα και μακρονιστές μαζί;
Οι δημοσκοπήσεις (οι Γάλλοι ερευνητές κατόρθωσαν να προσεγγίσουν με μεγάλη ακρίβεια τα αποτελέσματα και του δεύτερου γύρου) εμφανίζουν πάντως το κόμμα Μακρόν να προηγείται και να ακολουθούν οι Ρεπουμπλικάνοι, το Εθνικό Μέτωπο και η παράταξη Μελανσόν.
Η μεταβλητή Λεπέν.
Οι ζυμώσεις έχουν ήδη ξεκινήσει σε όλους τους χώρους, φαίνεται να υπάρχει διάθεση συνεργασίας τμημάτων της κεντροδεξιάς και των σοσιαλιστών με τον νέο πρόεδρο. Όμως, υπάρχει και ο αστάθμητος παράγοντας Λεπέν, η οποία ετοιμάζεται να δημιουργήσει τη “νέα, λαϊκο-πατριωτική, μετα-ακραία Δεξιά, αξιοποιώντας την κρίση της κεντροδεξιάς” (Νικόλας Σεβαστάκης, στην προσωπική του σελίδα στο facebook), εξέλιξη που μπορεί να προκαλέσει καινούργιο τεκτονικό σεισμό στο πολιτικό σύστημα της Γαλλίας. Αντιμετωπίζει όμως και εκείνη σημαντικά εμπόδια. Τα πρώτα βέλη ήλθαν εξ οικείων.
Η ανεπίσημη “πρώτη” του νεοεκλεγέντα προέδρου.
Ο Μακρόν θα αναλάβει επισήμως καθήκοντα μετά την ορκωμοσία του την προσεχή Κυριακή. Ανεπισήμως πάντως, έκανε την πρώτη του προεδρική εμφάνιση, μαζί με τον απερχόμενο Φρανσουά Ολάντ, στην τελετή για την 72η επέτειο από την ήττα του ναζισμού.
Μέχρι την Κυριακή, όπως έχει υποσχεθεί, θα ανακοινώσει ποιον/ποιαν έχει επιλέξει για πρωθυπουργό. Ακούγονται διάφορα ονόματα, ορισμένα από το επιτελείο που συνέβαλε στη νίκη του. http://www.newmoney.gr/bloomberg/322224-me-poious-tha-kibernisei-ti-gallia-o-makron
Ο Μακρόν, η Ελλάδα και οι frenemies…
Τι σημαίνει η εκλογή Μακρόν για τη χώρα μας, που παραμένει σε μνημονιακά δεσμά, με το ευρωπαϊκό τοπίο να μοιάζει με κινούμενη άμμο; (Capital)
Θετικά αποτιμά τις γαλλικές εξελίξεις και ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πάνος Τσακλόγλου.(Liberal)
Η Μέρκελ έσπευσε από τους πρώτους να συγχαρεί το νέο πρόεδρο, έναν “δύσκολο φίλο” κατά την DW.
Η Γερμανίδα Καγκελάριος δεν εφείσθη θερμών λόγων για το αποτέλεσμα της γαλλικής κάλπης, το οποίο “γεννά ελπίδες σε εκατομμύρια πολίτες της Ευρώπης”, όπως είπε, πλέκοντας το εγκώμιο του Μακρόν Η συνάντησή τους μάλλον δεν θα αργήσει.
Ουάσιγκτον και Μόσχα επίσης ευχήθηκαν τα δέοντα αλλά με λιγότερη θέρμη. Με προσωπικά μηνύματα τόσο ο Τραμπ , όσο και ο Πούτιν. Κοινή δυσπιστία που έγινε βαθύτερη μετά το χακάρισμα των υπολογιστών του επιτελείου Μακρόν, ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, και τις υποψίες ότι ήταν από ρωσικό δάκτυλο.
Τα ανοιχτά μικρόφωνα και ο χίπστερ πίσω από τον πρόεδρο…
Ντοκιμαντέρ για την προεδρική κούρσα του Μακρόν θα προβάλει απόψε το πρώτο κανάλι της γαλλικής τηλεόρασης TF1. Η κάμερα ακολουθούσε παντού επί 200 ημέρες τον υποψήφιος πρόεδρο, ο οποίος ―αυτό το είναι το ιδιαίτερο στην περίπτωση― δέχθηκε να έχει διαρκώς ανοιχτό το μικρόφωνο του. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει η ομάδα τού making off a president. Από τη βραδιά με τα επινίκια στο Λούβρο, το twitter προσπέρασε την Μπριζίτ Μακρόν και ασχολήθηκε με τον εύσωμο νεαρό άνδρα που φορούσε καπέλο και στεκόταν πίσω από τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο. Άραγε κάποιο μέλος της προεδρικής οικογένειας, αναρωτήθηκαν πολλοί. Tο μυστήριο λύθηκε αργότερα: Ο Μόργκαν Σιμόν είναι μέλος της ομάδας των εθελοντών που δούλεψαν για τον Μακρόν και κέρδισε το δικό του μερίδιο δημοσιότητας. Η μικρή ιστορία του χώρεσε στη μεγάλη που βλέπουμε να γράφεται ενώπιον μας.
